அராத்து

Facebook மற்றும் Twitter தெரிந்தவர்களுக்கு (அதான் இப்ப எல்லார்கிட்டயும் மொபைல் இருக்கே!) அராத்து தெரியாமல் இருக்க முடியாது. நல்ல பகடி எழுதுறவர் என்றோ அல்லது ஒரு மாதிரியான வில்லங்கமான பதிவுகள் போடுகிறவர் என்றோ அல்லது ஒரு அக்கப்போர் என்றோ அல்லது ஒரு சரியான ‘ஜெமினி கணேசன்’ என்றோ அனைவரும் ஏதோ ஒரு வகையில் அராத்து’வை அறிந்து வைத்திருப்பார்கள். அவர் சாந்தி என்ற ஒரு கதாப்பாத்திரத்தை கையாளத் தொடங்கியபோது நான் அராத்துவின் பதிவுகளை தொடர்ச்சியாக படிக்க ஆரம்பித்தேன். கூச்சப்பட்டுக்கொண்டு பல பதிவுகளுக்கு லைக் போடாமல் நழுவியிருக்கிறேன் (சபை நாகரீகமாம்?!!). ஆனால் ரசித்து ரசித்து தொடர்ச்சியாகப் படித்தேன். பல பதிவுகள் நான் படிக்கத் தவறியிருக்கலாம் என்பதால் புத்தகமாக வருமா என்று எண்ணிக்கொண்டிருந்தேன். அட்டகாசமாக, அந்த பதிவுகளைத் தொகுத்து உயிர்மை மூலமாக ‘தற்கொலை குறுங்கதைகள்’ என்ற புத்தகமாக வெளியிட்டுவிட்டார் அராத்து.

உயிர்மையில் ஆர்டர் கொடுத்த ‘தற்கொலை குறுங்கதைகள்’ (மற்றும் ‘அராஜகம் 1000’) சற்று தாமதமாகத்தான் எனக்கு கிடைத்தது. நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்த புத்தகக் கண்காட்சி காரணமாக இருந்திருக்கலாம். ஆனால் கையில் வந்த அடுத்த நாளே படித்து முடிந்துவிட்டது. அத்தனை சுவாரஸ்யமான எழுத்து. நாவல் என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தாலும் எனக்கு அப்படித் தோன்றவில்லை. முன்னுரையில் சாரு கூட இதை நாவல் என்று குறிப்பிட்டாலும், தொடர்ந்து இதை ஒரு புதிய இலக்கிய வடிவம் என்றும் குறிப்பிடுகிறார். ஆம், இது நாவலோ சிறுகதைத் தொகுப்போ அல்ல; அதையும் மீறிய ஒரு புது இலக்கிய வடிவம். இந்த வடிவத்திற்கு முன்மாதிரி இருக்கா என்று தெரியவில்லை. சாருவின் ‘ஜீரோ டிகிரி’யை வேண்டுமானால் சொல்லலாம். ‘ஜீரோ டிகிரி’ எனக்கு நாவலாகப் பட்டது. ஆனால், சற்றே சிறுகதை தொகுப்பு போலத் தோன்றினாலும், ‘தற்கொலை குறுங்கதைகள்’ எதற்குள்ளும் அடங்க மறுக்கின்றது.

‘தற்கொலை குறுங்கதைகள்’இல் சட்டென்று அனைவருக்கும் பிரதானமாக தென்படுவது பாலியல். நிற்க. தருமனுக்கு அனைவருக்கும் நல்லவர்களாய் தெரிந்ததுபோல, துரியோதனனுக்கு அனைவரும் கெட்டவர்களாய் தெரிந்ததுபோல, நமக்கு ஏன் இந்த புத்தகத்தில் அனைத்தையும் தாண்டி பாலியல் தெரிந்து தொலைக்கிறது?!! இப்பொழுது தொடருங்கள். இந்த பாலியல் மட்டுமே பலரின் அறச்சீற்றத்திற்கு காரணமாய் இருக்கலாம். ஊருக்கு தெரியாமல் அத்தனையும் செய்தாலும் உலகுக்கு உத்தமராக உலவ வேண்டியவராக இந்த சமுதாயத்தால் பழக்கப்பட்டுள்ளோம். Facebook’இன் chat மற்றும் Whatsapp திறந்து பார்த்தாலே போதும், நம் யோக்கிதை கிழிந்துவிடும். இந்த லட்சணத்தில் இன்னும் எத்தனை நாட்களுக்குத்தான் பாலியலை பதுங்கி பதுங்கி படிக்கப் போகிறோம். ஆனானப்பட்ட நடிகைகளுக்கே கவர்ச்சிக்கும் ஆபாசத்துக்கும் வித்யாசம் தெரியும் போது நமக்கு தெரியாதா? அதனால், தைரியமாக படிக்க ஆரம்பியுங்கள். இதில் உள்ள பாலியல் உங்களை ஒன்றும் (இதற்கு மேலும்) கெடுத்து விடாது. தமிழில் சில வார்த்தைகளைப் படிக்கும்போது நீங்கள் சற்று அசௌகரியமாக உணரலாம். அது தமிழில் என்பதால் தான். மற்றபடி நீங்கள் ஆங்கிலத்தில் ஃபக், ஷிட் போன்றவைகளை எந்தவித லஜ்ஜையும் இல்லாமல் பொதுவில் உபயோகிப்பதை ஒரு முறை மனதில் நினைவுபடுத்திக் கொள்ளுங்கள். திரைப்படங்களிலும் சென்ஸார் தாண்டி இவை வந்துவிடுகிறது. கங்காஜல் எனும் இந்திப் படத்தில் மாதர்சோத் அளவில்லாமல் பிரயோகப்படுத்தப் பட்டிருக்கும். மற்றுமொரு இந்திப்படத்தில் ஃபோஸ்டிகே. இந்த கற்பித நாகரித்தில் இருந்து நாம் வெளிவருவது நல்லது.

‘தற்கொலை குறுங்கதைகள்’இன் சிறப்பு அது வாசகர்களாகிய நமது கற்பனைக்கு கட்டுக்கடங்காத சுதந்திரம் அளிப்பதுதான். தொலைக்காட்சியில் எவ்வளவு பிரமாண்டம் காட்டப்பட்டாலும் அது நம் கற்பனையை ஒரு கட்டுக்குள் வைக்கிறது. வானொலி கொஞ்சம் சுதந்திரம் அளிக்கிறது. எழுத்து மட்டுமே முழுச் சுதந்திரம் தருகின்றது. அதிலும் கூட சில பாத்திரங்கள் இப்படித்தான் என்று நமது மனதிற்குள் வந்து உட்கார்ந்துவிடுகிறது. ‘பொன்னியின் செல்வன்’ வந்தியத் தேவன், ‘உடையார்’ ராஜ ராஜ சோழன், ‘சாரு’ பெருமாள், ‘சுஜாதா’ வசந்த் & கணேஷ், மற்றும் சிலபல. ‘தற்கொலை குறுங்கதைகள்’இல் இந்த கதாப்பாத்திர பந்தமும் கூட இல்லை. உண்மையிலேயே வாசகருக்கு அளவற்ற சுதந்திரம் அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது. சாந்தி என்பவர் யாராக வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம், ‘ஜீரோ டிகிரி’யில் முதலில் குறிப்பிடப்படும் எந்த ஒரு வாசகியையும் போல. ஆண்கள் – அதுவும் யாராகவும் இருக்கலாம். நமது சௌகரியப்படி உருவகப்படுத்திக் கொள்ளலாம், அவர்களின் அட்டகாசமான பெயர்களைக்கொண்டு. அதன் பின் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் பகடி எழுத்து நடை. இதுதான் இந்த புத்தகத்தை மேலும் மேலும் உயிர்ப்புடன் வைத்திருப்பது.

  • “பழசு ஞாபகம் இருக்கா?” / “பின்னே, எதிர்காலமா ஞாபகம் இருக்கும்?” 
  • கீழே இறக்கிவிடப்பட்ட ஆமைகள் ஐந்தும் “குறியீடு! குறியீடு!! குறியீடு!!!” என்று கத்திக்கொண்டே சமையல் அறைக்குள் சென்றன.
  • இலக்கியத் தரமாக எழுதவைக்க முடியுமா என்பதற்கு, மூளை, “நீ குடிச்சிட்டு எழுதுறதுக்கு எல்லாம் நான் பொறுப்பாக முடியாது. I am totally fit.”
  • வலிக்க வலிக்க கர்ப்பமானாள்.
  • மிகப் பெரும் போராட்டத்திற்கு பிறகு C.M. ஆன பிறகு என்ன செய்யவேண்டுமென்று புரியவில்லை.
  • ஜெமோ – பொருட்சீற்றம் கட்டுரை எழுத 250 GB hard disk வாங்க கடை தேடி ஓடுவார்.
  • எஸ். ராமகிருஷ்ணன் – 45 வயது கதாபாத்திரத்துக்கு 18 வயது வேஷம் போட்டு உலாவ விடுவார்.
  • சாரு – சாந்தியையே “பேரழகி… பேரழகி…” என்று வருணித்து கரெக்ட் செய்ய முயற்சிக்கிறார்.
  • ‘மோகமுள்’ யமுனா, “கிளைமாக்ஸ் வருவதற்குள் எனக்கே அலுத்துவிட்டதே, நீங்களெல்லாம் எப்படிய்யா பொறுமையாய்ப் படித்தீர்கள்?”
  • பொறுமையாக அத்தனை அறை விபரங்களைத் தரும் ரிசெப்ஷெனிஸ்ட், கடைசியாக ரூம் கேட்கும்போது சொல்கிறாள், “இன்னைக்கு எல்லா ரூமும்  ஃபுல் ஸார். எதுவுமே காலி இல்லை.”
இந்த எழுத்து நடை உண்மையிலேயே மிக புதிது மற்றும் வித்தியாசமானதும் கூட. இது Facebookஇல் எழுதப்பட்டதால் அந்த வாசகர்களுக்கு ஏற்றபடியும் இருக்கிறது. பலருக்கு இது பிடிக்காமல் போகலாம். ஆனால், யோசித்துப் பாருங்கள், உங்கள் கல்லூரி, அலுவலக, காதல் அனுபவங்களை இந்த நடையில் எழுதினால் எப்படி இருக்கும்? ஒரு கொலாஜ் போல வரலாம்.

Verdict: ஒருமுறை படிக்கலாம். ஆனால், இந்த புதிய எழுத்து வகைக்காகவே இதை உங்கள் நூலகத்தில் வைத்து பாதுகாக்கவும்.

பி.கு.1: ஆப்பர்சுனிட்டி என்ற கதை இருமுறை வருகிறது.

பி.கு.2: அராத்து ‘தற்கொலை குறுங்கதைகள்’ தொடர்ந்து இதே போல் ‘சைனைட் கதைகள்’ என்று இப்பொழுது எழுதிக்கொண்டிருக்கிறார். Iron Man 3 அல்லது Terminator 3 போல போரடிப்பதற்குள் நிறுத்துவது நல்லது.

ட்விட்டர் பற்றி கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா? இல்லையென்று மட்டும் சொல்லி விடாதீர்கள். உங்களுக்கு தெரியும். ஆனால் இதுதான் ட்விட்டர் என்று வேண்டுமானால் தெரியாமல் இருக்கலாம். 140 எழுத்துகளுக்குள் சொல்ல வந்ததை புரியவைத்துவிடும் ஒரு சாமர்த்தியம் நிறைந்த கலை அது. அப்படிப் பார்த்தல் இதன் முன்னோடி நம்ம ‘குறள்’தான். சொல்ல வந்த மாபெரும் கருத்தை ட்விட்டரிலும் பாதியாக, ஏழே வார்த்தைகளுக்குள், கிட்டத்தட்ட 70’ஏ எழுத்துகளுக்குள் சொல்லியவர் வள்ளுவர். ஒரு பத்து வருடத்துக்கு முன்பு, குறளை விடக் குட்டியாக ஜப்பானின் ஹைக்கூ கிளம்பியது. சுஜாதா கூட அதைப் பற்றி நிறைய சொல்லி நமக்கு புரியவைத்துப் பார்த்தார். ஆனால் நாம் ஹைக்கூ’வை மிக அசால்ட்டாக புரிந்து கொண்டு அதை ஒரு வழியாக்கிவிட்டோம். பல தமிழ் ஹைக்கூ’கள் ஹையகோ டைப்பாகவே இருந்தன. நல்ல வேளையாக நமது ஆர்வம் அத்தோடு மட்டுப் பட்டுவிட்டது. அதையும் தாண்டி, ஒரு அழகிய தமிழ் மகன் மிக மிக குட்டியாக மூன்று எழுத்தில் கவிதையே சொன்னார். இவையெல்லாம் நிலைக்கவில்லை. ட்விட்டர் மட்டும் சற்று வேரூன்றி நின்று விட்டது.

Free account, Smart phone, நல்ல data plan – ட்விட்டருக்கா பஞ்சம்? நானும் Facebook’ற்கு   வருவதற்கு முன்பு மாங்கு மாங்கு என்று ட்விட்டி இருக்கிறேன். அது ஒரு தனி உலகம். இப்பொழுதும் மாதத்துக்கு ஒருவரேனும் (Facebook பிரபலம் / போராளி) ட்விட்டர் பக்கம் ஒதுங்கி, ஒன்றும் புரியாமல் அலறியடித்து திரும்பி வருவார். ஆனாலும் யாராவது ஒரு பிரபலம் – அமிதாப் பச்சன், ஜஸ்டின் பீபர், த்ரிஷாவின் சாக்லேட், ஒசாமா, பவர் ஸ்டார், கொழந்த, etc. – ட்விட்டரில் இணைந்தவுடன் ஏகப்பட்ட பேர் அவரைத் தொடர்ந்து திக்குமுக்காட வைத்து விடுகிறோம். அதன் நீட்சியாக, நாமும் ட்விட்டரில் இருந்தால் நம்மையும் பலர் தொடர்வார்கள் என்று நம்புகிறோம். ஜப்பான்லே ஜாக்கி சான் கூப்டாகோ, அமெரிக்காலே மைக்கேல் ஜாக்சன் கூப்டாகோ கணக்காக பெருமைப்பட்டுக் கொள்கிறோம். சில வருடங்களாக ஒன்றுமே ட்வீட்டாத (என்றுமே உருப்படியாக ட்வீட்டாத) எனக்கே கிட்டத்தட்ட 350 followers. என்னத்தை சொல்ல? இதையெல்லாம் தாண்டி சிலர் ட்விட்டரில் அற்புதமாக எழுதினர். விகடன் கூட ‘வலைபாயுதே’ மூலமாக இரண்டு பக்கங்கள் ஒதுக்கி அவர்களை கௌரவித்தது. (விகடன் தாத்தா, எங்களை மாதிரி Facebook பிரபலங்களின் பதிவுகளுக்கும் வலைபாயுதேவில் கொஞ்சம் இடம் கொடுங்க. அட்லீஸ்ட் ஒரு 33%). சாமானியர்களின் எழுத்தும் கவனிக்கப்படத் தொடங்கியது.

ட்விட்டரில் பதிவுகளை தேடித் படிப்பது எனக்கு வெகு சிரமம். ஒன்றை படித்து உள்வாங்கி புரிந்து கொள்வதற்குள் அது ஓடிப் போயிருக்கும். மேலும், என்னிடம் இணையத்திற்கு மொபைல் மட்டுமே உள்ளது. மடிக்கணினியோ, வேறு உபகரணங்களோ கிடையாது. அதானால் சிறந்த பதிவுகளை புத்தகமாக எதிர்பார்த்தேன். புத்தகமாக கையில் ஏந்திப் படிப்பது ஒரு சுகம். போனில் பேசும் காதலியை விட, நேரில் அருகில் என் முன்னே அமர்ந்திருக்கும் காதலியிடம் பேசுவதைப் போல. பொறுமையாக ஒவ்வொரு ட்வீட்டாக  வாசிக்கலாம். உள்வாங்கிக் கொள்ளலாம். அசை போடலாம். அராத்துவின் ‘அராஜகம் 100’ அப்படிப்பட்ட ட்வீட்களின் தொகுப்பு. மொத்தம் 1000 ட்வீட்ஸ். இந்த புத்தகம் பற்றி விழா எடுத்து, அதை பிரபலமாக்கி, இணையத்தில் முடிந்தளவுக்கு ஓட்டியுமாகிவிட்டது (கடைசியில் த்ரிஷாவை யார் தான் boy friend ஆக்கிக் கொண்டீர்கள்?). அதைத் தாண்டி வந்து ஒவ்வொரு ட்வீட்டாக படித்தால் அது நம் கற்பனையை சிறகடிக்கச் செய்கிறது. பத்து வினாடி யோசித்துவிட்டு பின் அர்த்தம் புரிந்து ஒரு புன்னகை மலர்கிறது. நாட்டு நடப்பு, கருத்து, அரசியல், சினிமா என்று அதிகம் உயிரெடுக்காமல் பொதுவாக வாழ்வியல் பற்றிய ட்வீட்கள். பாதிக்கு மேல் பாலியல் பற்றிய ட்வீட்கள். வாழ்வியலும் அதானே. ஒரு நாவல் போல் ஒரே மூச்சில் இந்தப் புத்தகத்தை படிக்க முடியாது. படிக்கவும் கூடாது. இது டக்கீலா அல்ல; வைன். மிக ரசித்து அனுபவிக்க வேண்டும். புத்தகத்தில் உள்ள ட்வீட்டை இங்கு போடுவது நியாயம் அல்ல. ஆனால் ஒரு சாம்பிள் தந்தேயாக வேண்டும். இந்த தொகுப்பில் உள்ள மிகக் குட்டியான ட்வீட் இதோ:

1 / 1 = 1, new baby.

எவ்வளவு அற்புதமெனினும் ஒரு நாவல் போல இதை மறுபடி மறுபடி வாசிக்க முடியாது. ஆனால் இதைப் படித்துவிட்டு Facebook’கிலோ ட்விட்டரிலோ நீங்கள் அராத்துவை தேடித் பிடித்து தொடர்ந்தால் அது தான் அவர் எழுத்தின் வெற்றி.

ஒரு முறை படிக்கலாம்; பட், கட்டாயம் படிக்கவும்.

Ajaya – Roll of the Dice
Anand Neelakantan
Leadstart Publishing

Mahabharat have been told in a number of ways by a number of people… Yet the story never cede to capture a reader’s attention… And no wonder its my favourite story too… The difference in here is that its told from the view of the lost, the Kauravas… Frankly the book is of neutral view… Hence I loved it even more…

ajaya anand neelakantan

The English is simple… I found just 5 mistakes in entire book – 1 spelling, 2 grammar & 2 punctuation… The flow is beautiful… Dialogues are of different views… Its interesting to see Krishna as bad guy, Yudhishtra incompetent, etc.

Good read… An interesting different beautiful view of the epic Mahabharata…

And… This is just part one… Second part would be coming soon…

Verdict: Preserve in your library