Author : Ka. Thamiliniyan
Publisher : Kuri Publishers
Purchased : udumalai.com, Chennai
Sothappitten Machi (Tamil) is a collection of poems written by Ka. Thamiliniyan.
The book was recommended by my friend Suresh. Thamiliniyan is a friend of Suresh.
The book is very small and has got around 25 poems, all very little and really no meaning. Once I read a couple of first poems, I started to worry why I ordered the book. The title of the book made me think that it contains some funny poems about love. But nothing of such kind was noticed.
I had earlier purchased Pa. Vijay’s poem books, because Sun TV Weather News reporter H. Monika modeled that book. Per my standards the poems were too bad and had no impacting meaning. Just jumble of words. This book Sothappitten Machi is a lower quality of the same Pa. Vijay genre poems. None of the poem had any meaning that would impact anyone, leave alone a lover. If you allow me, even I could write number of poems like this. Remember the poem by ‘Mirchi’ Siva in “Chennai-28”? [Un kaaladi naai selvi…; un kaalkadi naai…]
When I got the book, I quickly noticed that the writer is from my college, Madras Institute of Technology. A junior. I knew some poets from my college, all smitten by love. But their poems were recited only to their lovers; some actually lost their love just because they recited those poems to their lovers. Frankly, my college was too technical for a poet to blossom and there were very few girls who would arouse a poet in someone. I don’t know who made Thamiliniyan to write poems, maybe someone from nearby Vaishnav College or Vel’s College.
The writer seems to have money to publish his thoughts as a book. Also he seems to have political background. The Foreword is written by a politician Vaigaichelvan. To his part, he too has recited a poem in the Foreword.
I frankly just went through pages because it contains photos of beautiful models, all taken from internet. That’s all.
As a college senior I wish him in publishing a better book next time.
My verdict: No need to read.
Few days back I came across a photo shared in FaceBook by my cousin Raj Kumar. The photo speaks for itself, but urged me to add more conversations. I have added a few, which are below the photo:
  • ஏன்??? நீயும் தண்ணி போட்டுறிக்கியா???
  • வெயில்லே உட்காராதே தல… கருத்துடுவே…
  • ஆமா தல… அவங்க துணிய சுட்டுட்டேன்… இந்தா, இந்த கவர்லேதான் இருக்கு…
  • ஷாம்பூ போட்டு பாரு தல… முடி நல்லா வளர்ந்துடும்…
  • ஆமா தல… ஷேர்லே எல்லாம் போச்சு…
  • கண்ணாடிய கழட்டிட்டு பாரு தல… நானும் நல்ல செகப்புதான்…
  • இதே மாதிரி இன்னொரு ஜோடி டிரஸ் இருக்கா தல???
  • நாமளும் அவங்கள மாதிரி குளிக்கலாமா தல??? பைலே சோப்பு, ஷாம்பூ, துண்டு எல்லாம் இருக்கு…
  • இந்த ஷூ என்னா வெலைக்கு வாங்கினே???
  • டிரஸ்க்கு இவ்வளோ செலவு பண்ணியே, ஒரு தொப்பி வாங்கி போட்டுருக்கலாம் இல்லே???
  • கடல் பக்கத்துலே தானே இருக்கு… ஒரு நட குளிசிருக்கலாம்லே… இப்போ பார் கருத்துட்டே…
  • சொன்னா கேளு தல… விஜய் தமன்னாவை காப்பாத்துன கடல் வேற… அது சுறா படத்துலே வரும்… இது வேற கடல்… விஜய் வர மாட்டான்… நீ பயப்படாதே…
  • டப்பா தலையனுங்க… ஸ்டூல் போட்டவனுங்க ஒரு டேபிள் போட்டுருக்கலாம்லே… அட்லீஸ்ட் ஒரு குடை…
  • கோவாலே உட்காந்துட்டு சூரியன் கடல்லே உதிக்கலைன்னு வருத்தப்பட்டா என்னத்த சொல்றது…
  • சட்டை பேண்ட்டு போட்டுக்கிட்டு உனக்கு வேர்க்கல???
  • விடுங்க தல… இந்த பொண்ணுங்களே இப்படி தான்…
  • ஒரு ஆங்கிள்ளே பார்த்தா நீ நம்ம காந்தி மாதிரியே இருக்கியே தல…
  • ஒரு 12 % இன்கிரிமெண்ட் கொடுத்தா வேலை பாரு… இல்லே விட்டுட்டு இங்கே வந்துரு… நாம சுண்டல் வித்து பொழைச்சுக்கலாம்…
  • சொன்னா கேளு… நீ கடல்லே போய் குளிச்சா கடல் அழுக்காயிடும்…
  • இந்த ஸ்டூல்லே ‘உமா’ன்னு போட்டுருக்கே… யாரு தல??? உங்க லவ்வரா???
  • இந்த ‘பீச் கேர்ள்ஸ்’லே வருமே ரெண்டு பொண்ணுங்க… அதை இங்கே எங்கே பார்க்கலாம்???
  • கூட்டி கழிச்சு பாரு… குளிச்சாலும் குளிக்காட்டியும் நாம இந்த கலர்லேதான் இருப்போம்…
அம்புட்டு தான்…
Author : Soorina Arora
Publisher : Macmillan
Borrowed : Vivek Bhatia, RCP, Mumbai
Barefoot to Paradise is a novel by Soorina Arora.
The book was recommended by my colleague Vivek, who generally do not appreciate books that I feel good. So wished to know what is in this book. The book was not bad; but neither great too.
The book is about a single woman who leads her life towards what she feels is the real purpose of life. She pursues the life the way she likes and not compromising for the society or others. It is just the description of her life. I felt it like the Tamil movie ‘Kandukonden Kandukonden’. No villain, no target, but just as saying that this happened to me.
The flow of book is good and the incidents are in order. It does not flow back and forth in time. Best part of the book is it’s frankness. Be it about boyfriends, first sex, or anything which we consider taboo. But they are just a little, expressive and in no way sexy. I found this frankness differentiating this book from others. Then the way of writing. It is slightly humor. I had a pleasant feeling reading through the book. As a reader, I never had a depressed feeling while reading, though the main character is in depressed mood. This as author has maintained the humorous way of expressing even the sad moments. Throughout the book I had a feel-good factor. Various encounters with the may-be in-laws are very great. It expresses the foul smell that lies beneath the beautiful outer covers of the beautiful society. Do not miss these encounters.
I did not rush to finish the book, but nonetheless I did not want to discontinue reading too. It is like a flow of river.
My verdict: Just read; need not preserve.